กระบวนการรูปแบบและกลไกของ desulfurization ก๊าซเปียกในประเทศต่างๆทั่วโลกมีความคล้ายคลึงกันมาก ส่วนใหญ่ใช้สารละลายเช่นหินปูน (CaCO3), มะนาว (CaO) หรือโซเดียมคาร์บอเนต (Na2CO3) เป็นผงซักฟอกเพื่อล้างควันในหอปฏิกรณ์เพื่อกำจัด SO2 ในก๊าซ กระบวนการนี้มีประวัติ 50 ปี หลังจากการปรับปรุงอย่างต่อเนื่องและการปรับปรุงเทคโนโลยีจะค่อนข้างเป็นผู้ใหญ่ นอกจากนี้ยังมีข้อดีของประสิทธิภาพของ desulfurization สูง (90% ~ 98%) ความจุของหน่วยมีขนาดใหญ่การปรับตัวที่แข็งแกร่งของชนิดถ่านหินค่าใช้จ่ายในการดำเนินงานต่ำและการรีไซเคิลผลิตภัณฑ์พลอยได้ง่าย ตามสถิติของสํานักงานคุ้มครองสิ่งแวดล้อมแห่งสหรัฐอเมริกา (EPA) โรงไฟฟ้าพลังความร้อนในสหรัฐอเมริกาใช้อุปกรณ์ desulfurization เปียก วิธีปูนเปียกคิดเป็น 39.6% วิธีหินปูนคิดเป็น 47.4% และทั้งสองวิธีคิดเป็น 87% 4.1% โดยวิธีไบอัลคาไลและ 3.1% โดยวิธีโซเดียมคาร์บอเนต ประเทศทั่วโลก (เช่นเยอรมนีญี่ปุ่นและอื่น ๆ ) ในโรงไฟฟ้าพลังความร้อนขนาดใหญ่มากกว่า 90% ใช้กระบวนการ FGD โดยวิธีปูนเปียก / หินปูน - ยิปซั่ม

กลไกหลักของปฏิกิริยาทางเคมีของกระบวนการปูนขาวหรือหินปูนคือ:

石灰法： SO2 + CaO + 1 / 2H2O → CaSO3·1/2H2O

วิธีการหินปูน: SO2 + CaCO3 + 1 / 2H2O → CaSO3 · 1 / 2H2O + CO2

ประโยชน์หลักคือความสามารถในการพัฒนาสินค้าโภคภัณฑ์อย่างกว้างขวางและทรัพยากรของตัวดูดซับที่อุดมไปด้วยต้นทุนต่ำเศษซากสามารถทิ้งและรีไซเคิลเป็นปูนปลาสเตอร์สินค้า ปัจจุบันกระบวนการปูนขาว / หินปูนเป็นกระบวนการ FGD ที่ใช้กันมากที่สุดในโลกสำหรับถ่านหินที่มีกำมะถันสูงอัตราการ desulfurization สามารถสูงกว่า 90% สำหรับถ่านหินที่มีกำมะถันต่ำอัตราการ desulfurization สามารถสูงกว่า 95%

กระบวนการปูนขาว / หินปูนแบบดั้งเดิมมีข้อบกพร่องที่อาจเกิดขึ้นซึ่งส่วนใหญ่จะแสดงให้เห็นในการสะสมการอุดตันการกัดกร่อนและการสึกหรอของอุปกรณ์ เพื่อแก้ไขปัญหาเหล่านี้ผู้ผลิตอุปกรณ์แต่ละรายได้ใช้วิธีการที่แตกต่างกันในการพัฒนารุ่นที่สองและรุ่นที่สามของระบบกระบวนการ desulfurization มะนาว / หินปูน

กระบวนการ FGD แบบเปียกค่อนข้างเป็นผู้ใหญ่: วิธีการแมกนีเซียมไฮดรอกไซด์ วิธีโซเดียมไฮดรอกไซด์ กระบวนการ Wellman-Lord FGD ของบริษัท Davy Mckee ในสหรัฐอเมริกา วิธีการแอมโมเนีย ฯลฯ

ในกระบวนการเปียกปัญหาการให้ความร้อนของก๊าซไอเสียส่งผลโดยตรงต่อการลงทุนในกระบวนการ FGD ทั้งหมด เนื่องจากอุณหภูมิโดยทั่วไปของก๊าซไอเสียหลังจากการ desulfurization ของกระบวนการเปียกค่อนข้างต่ำ (45 องศาเซลเซียส) ส่วนใหญ่อยู่ต่ำกว่าจุดน้ำค้าง หากปล่อยลงสู่ปล่องไฟโดยตรงโดยไม่ผ่านความร้อนอีกครั้งหมอกกรดจะกัดกร่อนปล่องไฟได้ง่ายและไม่เอื้อต่อการแพร่กระจายของก๊าซไอเสีย ดังนั้นอุปกรณ์ FGD แบบเปียกโดยทั่วไปจะติดตั้งระบบทําความร้อนด้วยก๊าซหุงต้ม ในปัจจุบันการใช้งานมากขึ้นคือการฟื้นฟูทางเทคนิค (แกว่ง) ชนิดก๊าซไอเสียแลกเปลี่ยนความร้อน (GGH) GGH มีราคาแพงกว่าและมีสัดส่วนของการลงทุนในกระบวนการ FGD ทั้งหมด ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา Mitsubishi Corporation ของญี่ปุ่นได้พัฒนา GGH ที่สามารถประหยัดประเภทที่ไม่มีการรั่วไหลซึ่งช่วยแก้ปัญหาการรั่วไหลของควันได้ดีขึ้น แต่ราคายังคงสูงขึ้น อดีต บริษัท SHU ของเยอรมันได้พัฒนากระบวนการใหม่ที่สามารถลด GGH และปล่องไฟได้ติดตั้งอุปกรณ์ FGD ทั้งหมดภายในหอระบายความร้อนของโรงไฟฟ้าโดยใช้ความร้อนเหลือทิ้งของน้ำหมุนเวียนจากโรงไฟฟ้าเพื่อให้ความร้อนแก่ก๊าซหุงต้ม สภาพการทำงานที่ดีเป็นวิธีที่มีแนวโน้มมาก